เก็บความทรงจำ

บทความพิเศษจากหนังสือ" สึนามิ ไปแล้วจริงหรือ" .....ความหวังพลัดพามากับสึนามิ.... นายหนังตะลุงหญิงแห่งบ้านน้ำเค็ม

คนอยู่ คนไป ใครเจ็บปวดกว่า “พรุ่งนี้คืนสุดท้ายของฉันที่เขาหลักแล้วนะ อย่าลืมไปทานข้าวกัน”  ฉันได้ยินแบบนี้แล้วใจหายทุกๆทีเลย อีกคนแล้วที่จะกลับไป ความเป็นเพื่อนมิตรภาพกำลังไปได้สวยเลย กำลังสนุกอยู่เลย  ฉันไม่อยากตื่นจากฝันเลย

จันทร์นี้ที่เขาหลัก คุณชอบวันจันทร์ไหม? วันที่ต้องทำงานอีกครั้ง วันที่ต้องพบหน้าเพื่อนร่วมงานหลายๆ คน ....แต่วันจันทร์นี้รู้ไหมอะไรเกิดขึ้น ?

โศจิพรรณ เนตรรุ่ง ((ก้อย)) "บางครั้งเหตุการณ์เลวร้ายเฉกเช่นสึนามิก็ทำให้ฉันอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น เราคงไม่รู้ถึงจิตอาสา และเราคงไม่ได้รู้จักกัน..."

อาทิตย์ จันทาพิมพ์ ((ทิตย์)) "อยากเห็นสิ่งที่เรียกว่า ครอบครัว เพราะ มูลนิธิกระจกเงาในความรู้สึกของตัวเองยังคงดูห่างไกล และมองยังไม่เห็นภาพรวมของทั้งหมด เลยต้องการเห็นสิ่งที่แสดงความเป็น"

สกุลดาว เพ็ชรคง ((บิ๋ม)) ขอบคุณในทุกๆโอกาส การเรียนรู้ดูจะเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉัน และฉันคิดว่าฉันจะไม่หยุดการเรียนรู้ การเรียนรู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดฉันยินดีที่จะเรียนรู้ต่อไป

กณพ มีโหมด ((โต๋)) “ เรารู้สึกทนไม่ได้เสมอเมื่อเห็นคนอื่นกำลังอยู่ในความทุกข์ ”